Zo’n 400 jaar nadat Jozef het gezin van zijn vader Jakob (ongeveer 70 mensen) naar Egypte gebracht heft, wordt een kleine jongen geboren. Zijn naam is Mozes. Jozef heeft zijn familie in veiligheid gebracht voor de hongersnood in Kanaän Het gezin is inmiddels tot een groot volk gegroeid. Zij zijn door de jaren heen van vrije mensen tot slaven of onderdrukten geworden. Destijds moesten alle jongens van twee jaar en jonger gedood worden omdat de farao het grote volk van de Joden vreesde. In deze nare tijd wordt dus Mozes geboren. Als Jood wordt hij geboren uit het nageslacht van Levi. Als zoon aangenomen door de dochter van de farao mag hij voor een paar jaar opgroeien bij zijn joodse gezin. Hier leert en leeft hij het joodse geloof. Daarna leeft hij onder het dak van de farao. Hij leert alles wat met de Egyptische ideologie en geloof te maken heeft. Desondanks vergeet hij niet om zijn eigen volk te observeren.
Heeft hij in deze jaren als een Egyptenaar veel mogen ervaren over zijn voorouders, hun geloof en hun God? Het blijft onduidelijk. Iedereen mag het zelf beantwoorden.
Pas toen hij met ongeveer veertig jaar oud een Egyptenaar dood om een Jood te helpen moet hij vluchten. In het land Midian vindt hij onderdak en familie. Hij leeft veertig jaar als herder van een grote kudde in het huis van zijn schoonvader Jethro, een priester van de Midianieten. Zij aanbidden diverse afgoden, waaronder Baäl en Astarte (vruchtbaarheidsgoden).
In het land Midian ziet hij op een dag een brandende doornstruik. Hij besluit deze brandende en toch niet verbrandende struik nader te bekijken.
Mozes’ roeping
Dit is Gods moment om Mozes te roepen en voor Mozes om de God van zijn voorouders te ontmoeten. De Bijbel zegt het volgende:
“2 En de Engel van de HEERE verscheen hem in een vuurvlam uit het midden van een doornstruik. Hij keek toe, en zie, de doornstruik brandde in het vuur, maar de doornstruik werd niet verteerd. 3 Mozes zei: Laat ik nu naar dat indrukwekkende verschijnsel gaan kijken, waarom de doornstruik niet verbrandt. 4 Toen de HEERE zag dat hij ging kijken, riep God tot hem uit het midden van de doornstruik en zei: Mozes, Mozes! Hij (Mozes) zei: Zie, hier ben ik (Hineni)!” 5 En God zei: Kom hier niet dichterbij. Doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats waarop u staat, is heilige grond.” (Exodus 3:2-5 HSV)
Twee keer zegt God: Mozes, Mozes! – God bevestigt Mozes roeping door twee keer zijn naam te noemen!
God is heilig
God zegt: “Doe uw schoenen uit, want je staat op heilige grond!”
God is heilig. Wist Mozes dit? Weten wij het vandaag? Wij zingen dit, wij belijden het, wij geloven het. Wij weten het. Maar: Beseffen wij het?
Tachtig jaar heeft Mozes zonder God geleefd, veel van andere religies en levensvisies geleerd. Toch laat hij toe dat de levende God van zijn voorouders Abraham, Izak en Jakob tot hem spreekt en hem roept tot een leider van Gods volk.
Mozes wordt heilig omdat hij op heilige grond staat. Mozes leeft vanaf dat moment een leven in de nabijheid van God. Hij mag veertig dagen met God op de berg Horeb doorbrengen en komt met een stralend wit gezicht en haar weer naar beneden. Mozes is vervuld met de Heilige Geest van God. Hij draagt Gods Heiligheid uit door de tien geboden te geven, door een nauwe relatie met God en door het volk een leider te zijn in alle omstandigheden. Het volk is getuige van Mozes’ leven en wandelen met deze God! De God die roept, die heilig is en trouw is.
Relatie mens - God
Hoe is het met ons vandaag? Is het verhaal van Mozes, de brandende doornstruik, de heiligheid Gods nog actueel? Trekken wij onze schoenen uit omdat wij in Gods aanwezigheid staan? Zijn wij ons wel bewust van Gods aanwezigheid rondom ons en vooral in ons?
God heeft een relatie gekend met de mensen vanaf het scheppingsbegin. Hij heeft met behulp van Mozes het volk uit Egypte en uit de slavernij geleidt. Hij heeft water gespreid om het volk droogvoets door de zee te leiden. Hij heeft het volk overdag met een wolkkolom en in de nacht door een vuurkolom geleid. Hij heeft in de Tabernakel gewoond, te midden van het volk. Maar nog niet in de mens, zoals het nu in ons kan. Ze hadden allemaal een relatie met God en mochten “Hineni (Zie, hier ben ik)” zeggen. Maar God stond buiten de mens. Steeds weer waren er mensen in de geschiedenis die met God wandelen. Jozua, de richters, profeten, koningen, boeren als Amos en mensen uit het volk. Steeds heeft God relaties met een mens, buiten de mens...
Totdat Jezus geboren wordt
Jezus leeft dichtbij of dicht met God. Hij is de ultieme Zoon van God. God leeft in Jezus. Jezus doet alles wat Zijn Vader doet. En wat Jezus Zijn vader ziet doen, doet Jezus. Vader en Zoon hebben een intieme relatie. Jezus is heilig, zoals de Vader heilig is.
Deze relatie is een voorbeeld voor hoe wij nu met God kunnen leven.
Jezus heeft Gods plan met Zijn schepping doorgevoerd: Hij heeft aan de mensen laten zien wie God is, wat Hij kan en wat Hij wil doen. Jezus heeft getoond hoe een relatie met God geleefd wordt. Het Nieuwe Testament geeft ons informatie, middelen en uitleg dat God van Zijn schepping houdt (Het Oude Testament ook, hoor). Dat God liefde is! Dat God trouw is!
Jezus ondergaat veel smarten, onrecht en vervolging. Hij gaat aan het kruis om voor ons de relatie met God weer recht te zetten. God moest afstand doen van het kwaad door Zijn Zoon te laten lijden en in de dood te sturen. God heeft door zijn liefde gezorgd dat Jezus opstaat en weer opstijgt tot de hemel. Dit maakt het mogelijk dat wij de Heilige Geest ontvangen.
Mozes wordt heilig, omdat hij op heilig grond staat. Jezus is heilig omdat Hij Gods Zoon is. Wij worden heilig omdat wij de Heilige Geest ontvangen.
Beiden, Mozes en Jezus, vragen het volk van God (dus ook ons!) om de schoenen van de voeten te doen. Wij staan op heilige grond.
Wij staan niet alleen op heilig grond. Nee, wij zijn heilig grond. God is in ons. Dat maakt ons heilig.
Hoe gaan wij met deze gedachte om?
Begrijpen wij wel dat wij als kind van God heilig zijn?
Beseffen wij dat het niet om onze wil, onze mening, onze kennis of onze gevoelens gaat?
God laat nooit los, wat Zijn handen begonnen zijn. Dat is een belofte! Daarom gaat het!
Laat dit een belangrijke gedachte zijn in je leven en omgaan met God.
God wil een intieme relatie met ons mensen. De Bijbel ontvouwd Gods liefde voor de mensen, die met Hem in relatie staan: Denk aan David, die een man naar Gods hart genoemd wordt. Mozes, die Gods stem verstond en alles als middelaar aan het volk doorgegeven heeft. Jozef, die zijn familie naar Egypte voorging en als onderkoning alle nakomelingen in Gosen kan onderhouden.
Het wordt nergens in de Bijbel genoemd, dat God gestopt is met Zijn plan voor en met de mensen. Nee, in Openbaring 21: 3-5a staat zelfs:
“3 En ik (Johannes) hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. 4 En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn, Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. 5a En Hij die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw.”
God wil dat wij Zijn kinderen zijn! God vraagt ons om een intieme relatie met Hem te leven. Tot zegen van ons en van onze medemensen. God maakt ons heilig, zoals Hij heilig is.
Trek je schoenen uit!
Soms moet je het letterlijk en soms figuurlijk toe passen. Want jij staat door jouw relatie met God in Zijn heilige aanwezigheid. Jij mag door je relatie met God in afhankelijkheid van God leven. Strek je armen omhoog, houd je hoofd omhoog richting God. Laat God in je zijn!
En weet, geloof en aanvaard: Is God in jou, ben jij heilig!
Ben jij bereid om Gods heiligheid en je eigen heiligheid te aanvaarden, uit te leven?
Ben jij bereid om je schoenen uit te doen? Letterlijk en figuurlijk???
Wat spreekt jou aan of niet aan? Wil je het met mij delen via
Waltraud@chosen-gg.net.


