(NL) Handelingen 8:26-39
14 februari 2025

“Begrijp je wat je leest?


Handelingen 8:26-39 HSV – Philippus en de kamerheer

„En Philippus deed zijn mond open en, uitgaande van dat Schriftwoord, verkondigde hij hem Jezus“ (Hand 8:35 HSV)

De kamerheer uit Ethiopië heeft een schriftrol tijdens zijn pelgrimstocht naar Jeruzalem gekocht. Onderweg begint hij te lezen. De Heilige Geest vraagt Philippus deze man aan te spreken. Philippus legt hem de volgende zin uit: „Hij is als een schaap naar de slachting geleid en zoals een lam stemloos is bij de scheerder, zo doet Hij Zijn mond niet open “

Philippus is een navolger geweest van Johannes de doper en later van Jezus. Gods geest leidt hem naar de kamerheer, die alweer op de terugweg is, om hem de reddende boodschap uit te leggen. Na de uitleg laat zich de kamerheer dopen in een vijver en vervolgt geheel gelukkig zijn reis. Hij is capabel om met behulp van de Heilige Geest de Ethiopiërs de boodschap te brengen.


De vragen die de vers 35 oproept zijn:

-Wat is vandaag anders dan toen?

-Welk onderscheid is er tussen Philippus en mij/ons?


-Wat is vandaag anders dan toen?

In de toenmalige tijd hebben de navolgers Jezus persoonlijk als mens mogen leren kennen. Philippus heeft al veel ervaren over Jezus tijdens zijn tijd met Johannes de Doper en mocht de woorden en wonderen van Jezus ook nog heel persoonlijk meemaken. Philippus is een van de personen die de Heilige Geest ontvangen hebben met Pinksteren. . Met Pinksteren spreken de navolgers ineens in alle talen die in Jeruzalem gesproken worden. Zij worden door de Geest gereedgemaakt anderen de goede boodschap uit te leggen. Als Joden zijn zij al van jongs af aan onderwezen in de Thora en de boeken van het Oude Testament.

De persoonlijke ervaring van Philippus bestaat dus in zijn persoonlijke navolging van Jezus en alles wat hij met Jezus beleefd heeft. Het belangrijkste detail is dan ook de uitstorting van de Geest op onder andere Philippus zelf. Zonder enig tegenzin werkt Philippus samen met de Heilige Geest. Hierdoor wordt hij bekwam voor de dienst, onder andere bij de kamerheer uit Ethiopië om hem het evangelie uit het boek Jesaja uit te leggen.

Jezus als mens en Zijn woorden en wonderen te leren kennen is vandaag niet mogelijk. Wij zijn inmiddels al 2000 jaar verder in de tijd.

Toch: Op basis van de Bijbel en een persoonlijke relatie met God en Jezus kunnen wij onze medemensen de persoonlijkheden van God en Jezus uitleggen. Het is aan mij om mijzelf zonder enig tegenzin open te stellen voor de invloed van God en Jezus in mijn leven. De doop is de basis om met de Heilige Geest uitgerust te worden.



- Welk onderscheid is er tussen Philippus en mij/ons?

Philippus ervoer niet alleen via Johannes de Doper veel van en over Jezus, maar daarnaast ook door zijn eigen tijd met Jezus. Vandaag bereiken wij hetzelfde door een leven in geloof en dicht bij God en Jezus. Getuigen kan gewoon makkelijk zijn: Het is de zekerheid dat de gelovige niet alleen is. De Heilige Geest geeft de woorden in.


Op basis van de schriftrol van de profeet Jesaja, legt Philippus de kamerheer uit wat door de profeet getuigd is van en over Jezus. Vandaag de dag hebben wij het Oude en het Nieuwe Testament. Elk boek is een getuigenis van Jezus en legt ons de “goede boodschap” uit.

De opleiding pastorale hulpverlening aan het Evangelisch College heeft mij een solide basis over de Bijbel gegeven. Desondanks heb ik een ogenblik nodig om van mijn geloof, van Jezus als mijn verlosser en van God als mijn Herder te vertellen. Tot aan deze opleiding zou ik geen getuigenis van mijn geloof hebben kunnen geven. Een kamerheer in een koets aan te spreken of iemand anders was bijna onmogelijk.

Tegenwoordig vertel ik graag over mijn geloof. Door de Bijbelschool van Vrij Zijn en het Evangelisch College ervaar ik de omgang met medemensen (ook vreemden) als makkelijker. Met behulp van God kan ik mijn introvert-zijn overwinnen en erken ik mijn eigen Bijbelkennis. Net als Philippus doe ik mijn best om mijn geloof uit te leven. Op de eerste rij van mijn “to-do-lijst” staat de leiding van de Heilige Geest. Hij geeft mij kracht, moed en de juiste woorden. Hij helpt mij om anderen open een eerlijk te aanvaarden.

Ik hoef niet door mijn eigen kracht van mijn geloof te getuigen. Mijn geloof helpt mij vrank en vrij van God, Zijn Zoon en de Heilige Geest te spreken. Door de hulp van de Heilige Geest kan ik van Jezus getuigen.

Antwoorden op de boven genoemde vragen kunnen dus zijn:

Anderen leren Jezus met blik op ons persoonlijk leven kennen. Wij hebben niet alleen een klein aantal schriftrollen, maar de complete Bijbel. Er is geen onderscheid tussen Philippus en ons in het uitleggen van toen of nu. Belangrijk voor mij/ons is het betrekken van de Heilige Geest om anderen het Woord van God uit te kunnen leggen. Niet belangrijk is diegene die uitleg geeft. Het gaat definitief niet om mijn eigen kracht. God is de Enige die de harten van de hoorder kan openzetten. Dit is het moment dat God in het leven van de andere komt.


Hoe zit het met jou, lieve lezer? Wat zijn zou persoonlijke antwoorden op beide vragen?

Graag ontvang ik jouw respons via de email.


door Waltraud 17 augustus 2026
Wie sehe ich meine Mitmenschen? Kennen Sie das auch? Ständig werden wir mit anderen Menschen verglichen. Manchmal vergleichen wir selbst uns mit anderen. Der Vergleich und ihre Folgen Unser „Wert“ richtet sich nachdem was wir leisten. Es findet ein Vergleich statt zwischen Menschen, Völkern, Nationen oder innerhalb der Gesellschaft. Der Mensch selbst geht dabei verloren. Der Mensch wird ersetzt, ausgetauscht. Er ist dysfunktional, also: funktioniert nicht nach den „Werten der Gesellschaft“. So ist es dem Deutschen Bundestrainer geschehen oder dem Niederländischen dem Französischen, dem Italienischen. Sie haben ihr „Versprechen“ zu gewinnen nicht eingehalten. Anders gesagt: Sie haben den Werten und Vorstellungen der Fußballfreunde nicht entsprochen. Durch den Journalismus oder durch Polarisation werden Trainer und Spieler in Misskredit gebracht. Wir kennen das mittlerweile auch in der Politik. Es geht durch alle Instanzen. Durch alle Schichten von Betrieben bis in die Vorstände hinein. Inzwischen geht die Aufspaltung durch unsere Gesellschaft und unsere Kirchen. Es ist, wie manchmal erklärt wird, wie bei einem Staffellauf. Der letzte Läufer hat die (schlechte) Zeit, die andere vorher gelaufen haben, auszugleichen. So nicht, dann ist der „Letzte“ (Trainer, der Mitmensch, der Eigentümer eines Betriebes, der Vorstand, der Pastor oder die Synode) „der“ Versager. Funktioniert jemand nicht nach Belieben oder nachdem, was die Gesellschaft (Öffentlichkeit) für wahr und richtig hält, wird die Person degradiert oder selbst niedergeschmettert. Manch einem trifft das für das ganze Leben. Vor allem jene, die im öffentlichen Interesse stehen, kennen dieses Phänomen der Polarisation. Die Realität: unsere Welt Die Polarisation beinhaltet Effekt und Wirkung. Der Herrscher der Welt hat es entwickelt und perfektioniert (das ist der Teufel!): Solange er die Menschen beschäftigen kann mit sich selbst oder mit dem Leben, dem Tun und Lassen von anderen, beschäftigen er sich nicht mit dem Glauben, der Bibel oder Gott. Der Teufel genießt, wenn er den Menschen demoralisieren und erniedrigen kann. Er findet immer neue Täter die ihm helfen (unbewusst oder sogar bewusst) und dabei ein passendes Opfer. Die Gesellschaft driftet leider immer weiter auseinander. Die andere Realität: Schöpfer und Mensch Aus welchem Grund lassen wir Menschen uns leiten von Intrigen, Sensation oder Schlagzeilen in Sport, Politik, dem öffentlichen oder dem privaten Leben? Es sollte uns doch bekannt sein, dass wir geschaffen sind durch den Schöpfer des Universums und NICHT durch den Teufel. Es sollte uns doch bekannt sein, dass, wenn wir in der Polarisation mitwirken, nichts Gutes dabei herauskommt. Adam und Eva sind die besten Beispiele wie es nicht sein soll. Adam, geschaffen aus dem Staub der Erde, und Eva, geschaffen als Partner von Adam, haben im Garten Eden eine Freiheit und eine Zukunft gehabt (Genesis 1 und 2). Sie haben in diesem Paradies zusammen mit dem Schöpfer Zeit verbracht. Sie waren frei in ihrer Liebe zu einander und konnten alles im Paradies benutzen. In Galater 5: 13 steht: „Durch Christus seid ihr dazu berufen, frei zu sein! Aber benutzt diese Freiheit nicht als Deckmantel, um eurem alten selbstsüchtigen Wesen nachzugeben. Dient vielmehr einander in Liebe.“ Unsere Freiheit benutzen wir als Deckmantel für die Worte, die wir sprechen und die Taten die wir ausführen. Unsere Freiheit benutzen wir für den eigenen Willen, den wir ausleben wollen. Dabei ist das echt nicht nötig! Die Freiheit, die Gott uns Menschen gegeben hat, ist die Entscheidung FREI zu treffen FÜR Gott, nicht gegen Gott. Es ist die Freiheit FÜR die Liebe, nicht für das Unrecht. Freiheit den anderen im Licht der LIEBE zu betrachten. Wie sieht Gott uns Menschen? Gott sieht uns als sein Ebenbild. Nachdem er den Menschen geschaffen hat, sagte Gott: Es ist sehr gut! Der Mensch ist geschaffen, um über die ganze Erde zu verfügen (Gen. 1:26). Aber Gott gibt uns durch seinen Sohn Jesus neben dem Gottesgebot auch das Gebot der Nächstenliebe mit auf den Weg. Jesus fasst die 10 Gebote in zwei Gebote zusammen (Markus 12:29-31): „Liebet den Herrn von ganzem Herzen, mit ganzer Hingabe, mit eurem ganzen Verstand und mit all eurer Kraft. Ebenso wichtig ist das andere Gebot: Liebe deinen Mitmenschen wie dich selbst! Kein anderes Gebot ist wichtiger als diese beiden.“ Wer bin ich wirklich? „Hour of Power“ spricht im Beginn seiner Gottesdienste das folgende aus: „Ich bin nicht, was ich habe. Ich bin nicht, was ich tue. Ich bin nicht, was andere über mich sagen“. Was für eine Wahrheit!! Das ist genau, was JEDER Mensch ist: Nicht das, was andere über ihn sagen. Nächstenliebe versus Polarisation Wo bleibt in all der Polarisation die Nächstenliebe in unserer heutigen Welt? Paulus hat uns schon erklärt, dass die Freiheit, die Gott uns gegeben hat nicht gedacht ist, um Menschen abzulehnen oder zu demoralisieren. Unsere Haltung soll nicht auf Abstand beruhen, sondern in Anerkennung und mit Liebe. Polarisation hat keine Chance in der Welt, wenn wir uns bewusst hinterfragen, wie wir mit unserem Mitmenschen umgehen. Würden Sie sich selbst nicht so behandeln wie der Mitmensch behandelt wird? Unseren Nächsten liebhaben können wir am besten, wenn wir uns selbst auch liebhaben. Wir können alle zusammen die Welt lebenswerter machen. Wir müssen nur damit beginnen. Welche Möglichkeiten sehen Sie? Gerne lese ich Ihre Reaktion auf Waltraud@chosen-gg.net .
door Waltraud 17 augustus 2026
Op welke manier kijk ik naar mijn medemensen? Kent u het ook? Wij worden telkens weer met andere mensen vergeleken. En wij zelf? Wij vergelijken onszelf ook met anderen en veel te vaak. De vergelijking en haar gevolgen Wat wij doen, dat bepaalt meestal onze waarde. Er vindt een vergelijking plaats tussen mensen, volken, naties of binnen de samenleving. Daarbij raakt de mens zelf verloren. De mens wordt vervangen, uitgewisseld. Hij wordt als disfunctioneel gezien, met andere woorden: hij functioneert niet volgens de “waarden van de samenleving”. Zo is het de Duitse bondscoach overkomen, of de Nederlandse, de Franse, de Italiaanse. Zij hebben hun “belofte” om te winnen niet waargemaakt. Anders gezegd: zij hebben niet voldaan aan de waarden en verwachtingen van de voetbalfans. Door de journalistiek of door polarisatie worden trainers en spelers in diskrediet gebracht. Dat kennen we inmiddels ook in de politiek. Het gaat door alle instanties heen. Door alle lagen van bedrijven tot in de bestuurskamers. Ondertussen gaat de opsplitsing door onze samenleving en onze kerken. Het is, zoals soms wordt uitgelegd, als bij een estafetteloop: de laatste loper moet de (slechte) tijd die anderen eerder hebben gelopen, compenseren. Zo niet, dan is de “laatste” (trainer, medemens, eigenaar van een bedrijf, bestuurder, pastor of synode) “de” mislukkeling. Functioneert iemand niet naar wens of naar wat de samenleving (de publieke opinie) voor waar en juist houdt, dan wordt die persoon gedegradeerd of zelfs gedegradeerd. Sommigen hebben hier hun hele leven mee te maken. Vooral degenen die in de publieke belangstelling staan, kennen dit fenomeen van polarisatie. De realiteit: onze wereld Polarisatie heeft effect en consequentie. De heerser van de wereld heeft het ontwikkeld en geperfectioneerd (dat is de duivel!): zolang hij mensen kan bezighouden met zichzelf of met het leven, het doen en laten van anderen, houden zij zich niet bezig met geloof, de Bijbel of God. De duivel geniet ervan wanneer hij de mens kan demoraliseren en vernederen. Hij vindt altijd nieuwe daders die hem helpen (onbewust of zelfs bewust) en altijd een passend slachtoffer. De samenleving drijft helaas steeds verder uiteen. De andere realiteit: Schepper en mens Waarom laten wij mensen ons leiden door intriges, sensatie of krantenkoppen in sport, politiek, het openbare of het privéleven? Wij zouden toch moeten weten dat wij geschapen zijn door de Schepper van het universum en NIET door de duivel. Het zou ons toch bekend moeten zijn dat wanneer wij meewerken aan polarisatie, daar niets goeds uit voortkomt. Adam en Eva zijn de beste voorbeelden van hoe het niet moet. Adam, geschapen uit het stof van de aarde, en Eva, geschapen als partner van Adam, hadden in de tuin van Eden vrijheid en toekomst (Genesis 1 en 2). Zij brachten in dit paradijs tijd door met de Schepper. Zij waren vrij in hun liefde voor elkaar en alles in het paradijs stond hun ter beschikking. In Galaten 5:13 staat: “Door Christus bent u geroepen om vrij te zijn! Maar gebruik die vrijheid niet als een dekmantel om toe te geven aan uw oude, zelfzuchtige natuur. Dien elkaar liever in liefde.” Onze vrijheid gebruiken we als dekmantel voor de woorden die we spreken en de daden die we uitvoeren. Onze vrijheid gebruiken we voor de eigen wil die we willen uitleven. Maar dat is echt niet nodig! De vrijheid die God ons mensen heeft gegeven, is de vrijheid om bewust te kiezen voor God, niet tegen God. Het is de vrijheid voor de liefde, niet voor het onrecht. Vrijheid om de ander te zien in het licht van de liefde . Hoe ziet God ons mensen? God ziet ons als zijn evenbeeld. Nadat Hij de mens had geschapen, zei God: Het is zeer goed! De mens is geschapen om over de hele aarde te beschikken (Genesis 1:26). Maar God geeft ons door zijn Zoon Jezus naast het gebod van God ook het gebod van de naastenliefde mee. Jezus vat de tien geboden samen in twee geboden (Marcus 12:29–31): “Heb de Heer lief met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met al uw kracht. Even belangrijk is dit gebod: heb uw naaste lief als uzelf! Geen enkel gebod is groter dan deze twee.” Wie ben ik werkelijk? “Hour of Power” spreekt aan het begin van hun diensten het volgende uit: “Ik ben niet wat ik heb. Ik ben niet wat ik doe. Ik ben niet wat anderen over mij zeggen.” Wat een waarheid! Dat is precies wat ieder mens is: niet datgene wat anderen over hem zeggen. Naastenliefde versus polarisatie Waar blijft in al die polarisatie de naastenliefde in onze wereld van vandaag? Paulus heeft ons al uitgelegd dat de vrijheid die God ons heeft gegeven niet bedoeld is om mensen af te wijzen of te demoraliseren. Onze houding moet niet gebaseerd zijn op afstand, maar op erkenning en liefde. Polarisatie maakt geen kans in de wereld wanneer wij ons bewust afvragen hoe wij met onze medemens omgaan. Wij zouden niet behandeld worden, zoals wij de naasten behandelen. Wij kunnen pas de naaste mens liefhebben als wij onszelf ook liefhebben. We kunnen samen de wereld leefbaarder maken. We hoeven alleen maar te beginnen. Welke mogelijkheden ziet u? Graag lees ik uw reactie op Waltraud@chosen-gg.net .